De wekker zou vroeg gaan, maar helaas werd Xander toch nog 10 minuten voor de wekker wakker!

Met onze bagage zijn we de metro ingestapt en op O’hare weer uitgestapt. We hadden nog wat tijd voor een ontbijt, helaas konden we alleen de Starbucks vinden. Dan maar een alternatief ontbijt, koffie met een muffin! Rond 09.00 werden we opgepikt door de taxichauffeur om ons naar de camper te brengen. We hadden al gehoord dat we een gloedjenieuwe camper zouden krijgen en inderdaad, 201 mile op de teller, het kenteken was nog niet gemaakt. De afhandeling duurde wel even, eerst een filmpje kijken, daarna nog de camper laten dewinterized (wel stromend water). Rond 12.00 uur konden we dan eindelijk vertrekken om boodschappen te doen. We kregen de camper wel zo mee, maar dan moesten we minimaal naar Springfield rijden (i.v.m. nachtvorst). Helaas hield dat in dat we een groot gedeelte over de snelweg moesten en zo dus een stuk van de Route 66 misten. Boodschappen doen was grappig, we kwamen een ALDI tegen, jaja. Dus we zitten heerlijk aan de gewone chocolaatjes en de rest is wel echt anders. En H&M, we zitten nu ook aan de

Sweet Baby Ray’s bbqsaus (te koop bij de Aldi). Het personeel is vriendelijk, er is een klantentoilet, je boodschappen worden in de kar geladen door de cassiere, kortom, alles is anders. Gelukkig nog wel de oude vertrouwde dozen in de winkel. Daarna nog even naar de Walmart, babyvoeding voor Xander inslaan. Hier hebben ze een stuk meer. Zie je in de Nederlandse winkels nog behoorlijk veel troep voor baby’s staan, hier is alles erg goed. Geen vet, geen suiker, niks toegevoegd. Fijn spul dus.

Rond 16.00 gingen we dan echt op stap, Björn rijdt er mee rond alsof ie nooit anders doet. Ruim een uur later werd ik beroerd. Misselijk, hoofdpijn, kortom hetzelfde als wat Björn het afgelopen weekend had. We hebben Springfield niet gehaald, we zijn in Atlanta beland. Het is niet de meest mooie camping, maar goed, we staan stil, kunnen water inslaan en lekker gaan eten.

Dan gaan we naar bed… Wel een dekbedovertrek meegekregen, maar geen dekbed… Ook geen hoeslaken trouwens, dus we zijn blij dat ie gloedjenieuw is. Dan is de matras tenminste schoon. De temperatuur lag hier rond het vriespunt, dus het was niet grappig. De kachel lekker aan en regelmatig wakker worden van de kou. Moet je ook maar niet gaan kamperen in maart. Straks maar even bellen met de verhuurmaatschappij en dan zien we wel verder.

De camper bevalt best goed, klein, maar goed. Grote koelkast en grote diepvries, dus dat komt goed. Xander vindt het wel prima, van alles te ontdekken en hier hebben we ook keukenkastjes!

Foto’s volgen nog een keer!

Xander was weer vroeg wakker, rond 6.45 uur, het gaat dus de goede kant op!

In de lonely planet hadden we gelezen van een Route 66 restaurant, Lou Mitchells.

Het zou zo’n 1500 meter lopen zijn, maar daar geloven we nu niks meer van!

Het was een feest om daar te eten, heel veel bediening, vriendelijke bediening en een Xander die weer alle harten stal. Dit keer bestelden we allebei iets met enorm veel eieren, spek enz. De koffie was goed te drinken, Xander kreeg een bruine boterham en liet daar behoorlijk veel van achter (uiteraard op de grond…). Daarna zijn we naar Lincoln Zoo geweest, maar dat stelde helaas niet zoveel voor. We zijn gewoon te verwend met Blijdorp! ‘s Middags hebben we het lekker rustig aangedaan en ‘s avonds ook. Vandaag was het best koud, het zonnetje brak maar niet door. Op dit moment zijn we allebei behoorlijk gesloopt, Björn nog wat griep en ik gewoon moe van al die nachten.

Oh ja, we zijn Chicago pizza gaan eten bij een restaurantje dat de Chicagopizza heeft uitgevonden. Dit zijn de beroemde deepdish pizza’s. Vorm van een appeltaart (ook qua hoogte) en de smaak was subliem! Bbq chicken pizza zal nooit meer hetzelfde zijn!

Gisteren hebben we een heerlijke dag gehad. Was het maandag hier nog erg koud door de wind, gisteren was het goed vertoeven. Bijna geen wind maar wel een lekker zonnetje.

Onze dag was vroeg begonnen, Xander had last van de jetlag. Wij uiteraard niet, we konden onze slaap wel goed gebruiken. Rond 05.15 was hij toch wel echt wakker. Gelukkig waren we maandagavond vroeg naar bed gegaan. Zo hebben we toch goed kunnen slapen.

We begonnen onze dag met een lekker ontbijt. Björn begon met een vet ontbijt, roerei met ham, spek enz. Ik was braaf aan de havermout met yoghurt. Xander had een lekkere bagel. Het mannetje had het goed naar zijn zin. De gemiddelde Amerikaan is erg vriendelijk tegen kinderen en aangezien Xander naar iedereen lacht, heeft hij met iedereen contact. Het grappige is, dat boodschappen doen voor baby’s hier wel een uitdaging is. Ze hebben maar erg weinig aan fruithapjes (2 soorten en dan ook nog zonder granen) in potje en het is behoorlijk duurder. Wel hebben we een soort van koekjes gevonden met aardbei, appel en granen. Gelukkig vind hij die erg lekker. Maandag in het vliegtuig heeft hij veel borstvoeding gekregen en gisteren wilde hij de schade inhalen. Hij heeft echt enorm zitten eten aan ander spul. Stukken kip, bami, bagel enz. Morgen hebben we de camper en dan gaan we maar even naar een echt grote supermarkt, misschien hebben ze daar wel meer.

We hadden om 10.00 uur afgesproken met Bill, de greeter. Het was een erg sympathieke man en dol op Xander. Hij heeft ons bijna 4 uur door Chicago geleid en ons veel laten zien. We zijn naar de Bean geweest, gemaakt door Escher, heel gaaf en knap. Ook een stuk van Old Town gezien, de gold coast, de Magnificant Mile en nog veel meer.

‘s Middags zijn we nog lekker met z’n drietjes naar Navy Pier geweest, erg toeristisch, maar wel gezellig. Om 17.00 uur waren we weer in het hotel en rond 18.30 sliep Xander. Wij zouden ook een uurtje gaan slapen, maar om 22.15 werd Xander wakker en wij dus ook. Xander kreeg weer eten en wij zijn ook weer verder gaan slapen.

Chicago is een super stad. Het is er schoon, mooi, geen dikke mensen, iedereen is vriendelijk en wil je altijd helpen. Er lijkt ook totaal geen stress te zijn, er is veel verkeer maar wel rustig. Ook voelen we er ons erg veilig, geen gevoel van criminaliteit.Kortom, mochten we ooit nog weer op vakantie gaan naar Amerika en we zijn hier in de buurt, gaan we zeker weer een paar dagen naar Chicago. Vandaag (woensdag) gaan we nog naar de dierentuin en misschien een stuk fietsen langs het meer.

Björn is wel weer opgeknapt, we hebben nu allebei alleen nog last van onze keel, maar dat gaat wel weer over als we in de camper zitten. Zo lang in het vliegtuig is daar natuurlijk niet goed voor. Maar dat komt allemaal wel weer goed.

Vakantie vieren met een klein hummeltje is echt geweldig, ik had me niet voor kunnen stellen dat het zo fijn was. Het is erg fijn om vader en zoon zo bezig te zien. Xander trok al veel naar Björn toe, de laatste maanden, maar nu is het natuurlijk gewoon de hele dag door. En dat geeft mij, als moeder, wel echt een vakantiegevoel. Kortom, ik geniet gewoon enorm van mijn 2 mooie mannen!

Gauw even een berichtje om jullie te laten weten dat we veilig zijn geland. Ons dagje begon vroeg, om 5.50 uur ging de wekker. Uiteraard haalden we maar net op tijd de bus die ons naar Schiphol bracht. Helaas zijn we waarschijnlijk wel onze Bob de Bouwershovel vergeten, misschien dat ie nog ergens in een koffer ligt. Dit was één van de weinige speelgoeddingen waar Xander wat mee deed. Op Schiphol ging alles gelukkig lekker snel. Björn is nog niet opgeknapt, dus die was blij dat hij rustig kon zitten de hele dag. In het vliegtuig hadden we de middenrij tot onze beschikking. We waren er erg blij mee dat we de autostoel mee hadden genomen. Xander vond het wachten in het vliegtuig maar niks en zat te mopperen. Toen we eenmaal de lucht in gingen was het helemaal prima. Zijn oordoppen vond ie maar niks, dus die gingen uit. Na een uurtje viel hij in slaap en heeft 3 uur liggen knorren. Dat betekend dat hij dus zo’n 6 uur wakker is geweest en in die 6 uur heeft hij zich voorbeeldig gedragen. Niet gehuild, wel gemopperd, maar al met al was dat nog geen 10 minuten! We zijn dus erg blij en dit geeft ons wel vertrouwen voor de volgende vluchten.Bij het landen ging het er wat wild aan toe, maar volgens Xander niet wild genoeg.

Bij de douane ging het ook goed, nog geen 5 minuten moeten wachten. Gelukkig hadden we niet al teveel bagage mee, dus alles gewoon meegenomen in de trein. We hebben een fijn hotel, Hotel 71 in Chicago. Dichtbij allerlei mooie attracties.

Op dit moment hebben we alleen nog maar in de trein gezeten, maar we kunnen al wel vertellen dat Chicago een interessante stad is. Morgen hebben we een tour met een Chicago Greeter, een man (bewoner stad) die ons de mooiste plekjes laat zien.

Maar voordat het morgen is, moeten we nog heel wat uurtjes wakker blijven. Het is hier namelijk nog maar 16.25 uur.

Welterusten en tot de volgende keer!

Zo, vandaag is eindelijk onze vakantie begonnen. Ruim een jaar over gedroomd, nu werkelijkheid! Vandaag zijn we door Sebastiaan naar het Van der Valk hotel gebracht aan de A4 en meteen weer onze auto mee naar huis genomen. De komende 7 weken woont hij in ons huis, de vogeltjes gezelschap houden.

Rond 17.00 waren we hier, we hebben een ruime, maar eenvoudige kamer. Ook is het een enorm doolhof. Xander en ik zijn gaan zwemmen, Björn wilde nog wat slapen, hij heeft ineens de griep sinds vrijdagmiddag. Zwembad ijskoud, geen babyverschoonplek, kleedhokje griezelig koud, dan Xander maar in een dikke handdoek gewikkeld en zo door het hotel gelopen. Maar Xander had het goed naar zijn zin in het water, dus dat is het wel waard geweest. Nu zo lekker naar bed, morgen gaat de wekker om 06.00 uur!

Groeten,

Hetty