woensdag 24 april

Whoehooooeee! Xander zijn sprongetje is voorbij! Zo fijn voor dat mannetje en ook voor ons. Maar zeker voor hem. Weg zijn al zijn frustraties, hij is weer ons lieve blije mannetje!

Vandaag is het de dag dat Björn gaat vliegen op Hawaii. Omdat zijn brevet nog niet geldig is in Amerika, gaat er een instructeur mee. We vlogen in een Cessna 182. Hier passen 4 mensen in. Xander ging in zijn autostoel op de achterbank, ik naast hem. Volgens Björn was het een rustige vlucht, maar mijn maag had er wel moeite mee. Xander vond het gelukkig ook erg fijn.

Wat is zo’n eiland gaaf om te zien van bovenaf. Erg veel bossen, schitterende kusten. Big Island is qua grootte het grootste, maar er wonen niet zoveel mensen. Iedereen is relaxed, het verkeer is erg rustig. Kortom, het is genieten. Vandaag gaan we ook naar een ander hotel, aan de onderkant van het eiland. Dit ligt dichtbij Volcano’s NP.

De eigenaren hebben er een waar paradijsje van gemaakt. Het zijn allemaal huisjes, (5 of 6 maar), verstopt tussen de bomen. De planten die hier groeien, kun je bij ons bij de bloemist als exotisch kopen (oh wacht, het is een exotisch eiland). De woonkamer is heel erg groot, net zo groot als thuis. Ook hier is het ontbijt bij inbegrepen en we moeten er best om lachen. We vinden een cake, ze noemen het bananenbrood. 3 bananen, 3x papaya en veel ananas. Nu vinden wij allebei ananas niet te eten, dus maken ons wat zorgen…

 

Dinsdag 23 april

Wakker worden en de oceaan zien, dat leven went volgens mij niet. Bij dit hotel konden we zo aanschuiven aan het ontbijt. Dat was wel lekker. Hier in de restaurantjes zijn volop kinderstoelen beschikbaar, maar zo aan oceaan was geen kinderstoel beschikbaar.

Xander kan de laatste tijd erg goed blijven zitten, dus we zetten hem maar op een gewone stoel en wonderbaarlijk goed gaat het. Op Big Island zijn ze blijkbaar helemaal geen blonde mooie jongetjes gewend, want hij wordt goed verwend met aandacht.

Zo kom je nog eens met mensen in gesprek en praten we even met een vrouw uit Alaska. Nu vindt Björn de tvserie “flying wild Alaska” helemaal gaaf en droomt hij ervan om daar nog eens te vliegen. Blijkt haar man ook piloot te zijn. Van het hotel kunnen we allerlei strandspulletjes lenen (snorkels, parasol, koelbox, plank, handdoeken en strandmatjes). Dat scheelt weer, hoeven we dat niet aan te schaffen en weer achter te laten.

We krijgen het advies om naar een bepaald strandje te gaan zodat we kunnen snorkelen, maar daar is niet te snorkelen. Het water is erg lekker en ik kan je vertellen, elke palmboom ziet er anders uit. Voor mij was een palmboom een palmboom, maar blijkbaar zit er ook nog verschil in. Dit keer palmbomen zonder kokosnoten!

Xander had het goed naar zijn zin. Ook hier heeft hij zand gegeten. Het is hier zo lekker warm, dat zelfs ik een korte broek heb gekocht..

 

Maandag 22 april

Eindelijk, we vliegen vandaag naar Hawaii! De koffers hadden we al helemaal klaar staan en daarom ging het ook lekker snel. We waren ruim op tijd aanwezig op het vliegveld. Dit keer had Xander geen eigen stoel. Het ging verbazingwekkend goed. Dit keer heeft hij ongeveer een half uurtje zijn ongenoegen laten blijken. En dat op een vlucht van ruim 5 uur. Gelukkig is dat jammerend huilen. Hij krijst dan niet.

We hadden een overstap op Oahu (ook Hawaii). De stemming zat er al gauw in. Het weer was geweldig. Wel grappig dat je daar dan loopt met je winterjassen in de handbagage. Een groot gedeelte was dan ook in de buitenlucht en ze hadden verschillende tuintjes aangelegd. Prachtige vogeltjes en vlinders vliegen er rond. De volgende vlucht duurde niet zo lang, rond de 3 kwartier.

Ook daar hebben we weer een Chevrolet Impala uitgezocht. Deze was niet zo luxe, geen lederen bekleding maar dat was maar goed ook. Op Hawaii gaat de zon vroeg onder, om 19.00 uur al. Maar Big Island verkennen in het donker is ook erg mooi. En toen kwamen we bij ons hotel aan. Dit was het Kona Tiki hotel in Kona. Het ligt aan de oceaan en gelukkig hadden wij ook zicht op de oceaan. Xander had weer een babycampingbedje. Dus we hebben weer lekker geslapen! Björn genoot er wel van, hij is dit jaar 36 uur jarig geweest!

 

Zondag 21 april

Het is weer zondag, YES! Vandaag gaan we naar de kerk in LA. Toch maar een andere kerk dan wat ik eerst had uitgezocht. Het is een groot, oud gebouw en er zitten maar 4 soorten KvdN in. Een Koreaanse, een Filipijnse, een Mexicaanse en een gewone Amerikaanse gemeente in. Ze hebben ook allemaal tegelijk dienst. De amerikaanse gemeente is niet zo groot, in totaal waren we met wel 23 mensen (incl. 3 kinderen). De lofprijs werd gedaan door een echtpaar (gitaar en zang) en dat was geweldig. De preek ging over karakter. Interessant om te horen en het was een fijne preek. ‘s Middags hebben we heerlijk aan het strand gelegen, een stukje ten noorden van LA, ergens lang Highway 1. Ook ‘s middags een liedje voor Björn gezongen, hij was immers al jarig qua nederlandse tijd! Op het strand maar een lekkere donut gegeten. Ik was nooit zo’n strandmens, al dat zand wat aan je plakt als je je net hebt ingesmeerd, nou op dit strand had ik daar ook nog last van. Xander zit lekker te genieten, hij eet zand, stopt het in een leeg waterflesje en eet donut…

 

Camper dag 24 (zaterdag 20 april)

Vanochtend moesten we onze camper inleveren. Hoewel het een fijne camper was, was ik ook wel toe aan een volgend stuk van onze vakantie. Xander zit nog midden in zijn sprongetje, dat maakt het camperrijden ook wel pittig. Gelukkig hoefden we vandaag maar een uurtje te rijden. Helaas was er file… We waren ruim op tijd vertrokken, een uur speling, maar dat was niet genoeg. De verhuurmaatschappij belde nog dat we een half uur later mochten inleveren. Dat zouden we wel redden. Komen we daar aan, blijkt de shuttlebus al weg te zijn en moest er nog een taxi voor ons geregeld worden. Die was er een kwartier later al en toen gingen we! Uiteraard lieten we weer wat achter, we hadden een mooie poster gekocht in Capitool Reef, nou dat is wel minder. Die dag ook een mooie auto uitgezocht, een gewone gezinsauto. Volgens de verhuurder was dat vééél te klein voor onze bagage, maar uiteraard ging dat gemakkelijk. Het was gewoon een irritant mannetje wat zijn targets moest halen, maar ons kreeg hij geen duurdere auto aangesmeerd. Het was een Chevrolet Impala. Björn helemaal gelukkig, dat ding was smal, heel stil en akelig snel! Dat was hij niet meer gewend. Mijn maag is sinds Las Vegas wat gevoelig, dus ik vond het niet zo. ‘s Middags zijn we naar Santa Monica geweest, het einde van de Route 66. Het is een chaotische stad wat betreft verkeer. Het is er ontzettend druk, veel wegwerkzaamheden, maar ach, we hebben vakantie. Ons hotel is acceptabel en we slapen er dan ook wel lekker, maar niet bijzonder.

 

Camper dag 23 (vrijdag 19 april)

Vandaag dus een dag niet rijden. Vandaag gebruiken we de hele dag om de koffers in te pakken, camper schoon te maken, wassen draaien enz. Normale mensen zouden dat wel in 2 uur kunnen doen, maar daar hebben we geen zin in. Het is hier heerlijk weer en daar genieten we dan ook echt van. Xander geniet er enorm van, de hele dag lekker aanrommelen, overal mee kunnen spelen, dat vindt hij fantastisch.

 

Camper dag 22 (donderdag 18 april)

We wilden vandaag nog naar de Pawn Shop (tv serie), maar er stond een erg lange rij buiten. Ook van de website kregen we al de kriebels, dus we gaan rijden.

Vandaag gaan we van Las Vegas zover mogelijk proberen te rijden naar Los Angelos. Xander zijn sprongetje is uiteraard nog niet over, dus ik zit veel achterin. Gelukkig is de weg redelijk vlak en recht. Maar niet goed genoeg. Het eten van gisteravond zit niet goed en dat moet eruit. Daarna gaat het wel weer beter. Toen we een camping op wilden rijden, was Xander net in slaap gevallen. We zijn maar doorgereden en konden nog lekker een uur verder rijden. Uiteindelijk stoppen we bij een camping, een uur van Los Angelos af. Het is een fijne camping waar alles aanwezig is. Een speeltuintje, een wasserette en wateraansluitingen.

 

Camper dag 21 (woensdag 17 april)

Vandaag gaan we een eind rijden naar Las Vegas! Xander zit nu toch wel midden in een sprongetje, dus dat is wel wat lastig! Voor ons, maar zeker voor hem. Onderweg komen we de Hoover Dam tegen. De vorige keer was dat nog erg mooi, veel bewaking. Helaas is de verbouwing nu klaar en zie je er niet zoveel meer van. Voordat we het wisten waren we er al voorbij.

Rond de middag komen in Vegas aan. Eerst even een hotelletje boeken bij de Mac. Het is het Luxor geworden. Hier hebben we wel een beetje spijt van. Het is totaal geen leuk hotel. Eerst maar even lekker douchen en dan de stad in. We lopen met kinderwagen lekker een eind de strip op. De stad lijkt wel heel iets meer fatsoen te hebben gekregen, Björn krijgt maar 1x een visitekaartje aangeboden voor prostitutie. De vorige keer dat we hier waren zagen we regelmatig dat gezinnen daarmee lastig gevallen werden. Na een tijdje krijgen we trek en gaan eten. Xander is een beetje lastig tijdens het eten, 1 van de eerste keren. Tijdens het wandelen is hij weer hartstikke gelukkig. Ons mannetje geniet van alle aandacht die hij krijgt. Ondertussen staat hij in de kinderwagen, handjes los, naar iedereen te zwaaien… We lopen nog een eind verder en besluiten daarna om weer terug te gaan. Het was weer lekker om even de toerist uit te hangen! Ook lekker om weer eens goed te douchen. Xander heeft zijn eigen grote 2persoonsbed en dat is ook heerlijk!

Berichtje van Xander!

Papa en mama hebben 1,5 jaar geleden bedacht dat ze weer naar Amerika wilden gaan. Toen ze eenmaal doorhadden dat ik een ontzettend lieve baby was, hebben ze in augustus 2012 ook maar de vakantie geboekt. Dat vind ik erg leuk. Het is heel gezellig dat papa en mama allebei in de buurt zijn en mij veel aandacht geven.

In het vliegtuig vond ik het wel leuk. We moesten wel lang wachten voordat we eindelijk gingen vliegen. Mama zat naast me en die was dus de klos. Eenmaal in Amerika was het echt leuk. In Amerika zijn ze volgens mij geen leuke baby’s gewend want ze vinden me allemaal “so cute”. Iedereen lacht naar me en ik lach naar iedereen terug.

Als we gaan wandelen met de kinderwagen lig/sta ik eigenwijs met mijn neus naar voren. Dat vinden de Amerikanen ook erg grappig. Papa en mama zijn heel erg trots op me, als iedereen me “cute” vindt. Vlak voor mijn verjaardag leerde ik ineens brood eten. Mama was hartstikke gelukkig want nu hoefde ik geen 8x per dag borstvoeding. Maar het brood in Amerika is vies. Het is niet bruin en er zitten geen pitten in. Ook plakt het in je mond, dus ik eet het niet. Ook aan de fruithapjes moest ik erg wennen. Mama had bedacht dat ik wel groot genoeg was voor een knijpfruit. Dat is erg leuk en dat kan ik best! Ze hebben ook een zak mais en een zak doperwten voor me gekocht, want dat vind ik erg lekker. Ook sliertjes spaghetti gaan er wel in. Maar daar houdt het vaak ook wel mee op. Oh ja, en patat. Ik heb dus vaak honger ‘s nachts en maakte ik mama wel 4x per nacht wakker voor eten.

Toen stonden we een keer op een camping waar ook kalfjes stonden. Ze vertelde dat kalfjes heel slim waren en dat ze al heel snel gras gingen eten en geen borstvoeding meer nodig hadden. Toen heb ik bedacht dat ik ook wel zo groot was. De laatste 2 nachten heb ik haar maar 1x wakker gemaakt voor eten! Dat komt omdat ik nu ook water drink uit een tuitbeker! Ze zijn helemaal trots op me.

Op dit moment komen er wel 4 kiezen door, terwijl ik nog niet eens alle gewone tanden heb. Soms ben ik daar wel verdrietig om, maar daar hebben ze wel weer druppeltjes voor en dat helpt goed. Papa kan heel goed met de camper rijden. Dat is erg leuk. Vaak lig ik lekker te slapen of om me heen te kijken. Als ik me echt verveel ga ik zo hard mogelijk schreeuwen en dan komt mama gezellig bij me zitten. Dat lukt echt elke keer! Haha.

In de camper is het verder ook wel leuk. Als we niet rijden, mag ik voor bij de stoelen spelen. Daar hebben ze bekerhouders en andere vakjes en daar stop ik van alles in. De billendoekjes hebben ze hier in een plastic ton zitten en de eerste is nu leeg. Hier stop ik ook van alles in en haal het er weer uit. Daar kan ik uren mee bezig zijn. Mama heeft me ooit eens op een grasveld neergelegd en sinds die tijd kruip ik op mijn handen en knieën.Ook kan ik al stapjes vooruit zetten. Maar dat is wel veel werk, dus ik kruip liever.

In de camper zit ook een douche en dat vind ik verschrikkelijk. Dan brul ik alles bij elkaar. Nu gaan ze me maar gewoon wassen en dat is wel heel erg leuk. Mama brengt me nu naar bed en als ik slaap gaan ze een spelletje spelen. Als ik dan wakker word, mag ik er bij komen zitten. Dat is erg gezellig.

Als we gaan wandelen in een park, mag ik op de rug bij papa. Dat is zo leuk. Ik zit lekker hoog, dus ik kan alles zien, met iedereen lachen en ik hoef niks te doen. Daar krijg ik wiebelbeentjes van, van plezier. Ik vind het heel erg leuk om zo op vakantie te zijn. Maar soms mis ik mijn speelgoed wel.

Oh ja, en mama is ondertussen heeeeel erg goed in luiers verschonen. Thuis heb ik van die ophijsbroekjes omdat ik altijd wil staan tijdens het verschonen. In de eerste supermarkt hadden ze die niet en in de 2e waren ze erg duur. Dus nu van die luiers voor kleine baby’s. Ik ga natuurlijk niet stil liggen op mijn rug. Mama kan nu de luier verschonen als ik sta, zit, op mijn buik lig en als ik wegkruip. En wegkruipen doe ik graag, want daar dichtbij zit de verwarmingsinstallatie en die is super leuk om op te slaan!

Ik ga nog wel een keertje een verhaaltje schrijven, maar dat komt later wel! Lieve groetjes van Xander!