We gaan vandaag de canyon in. Het park valt ons erg tegen. Het is vreselijk commercieel geworden en het lijkt ondertussen wel een pretpark waar je inloopt. De andere parken waar we zijn geweest waren heel erg puur. Hier ligt erg veel asfalt, heel veel winkels en weinig wandelpaden. We besluiten om een trail te gaan lopen. Ik was erg overmoedig en ben lekker een stuk gaan wandelen, helaas eerst naar beneden, daarna pas naar boven. (verkeerde beslissing). Ik had er zo de balen van dat ik niet mee kon elke keer, dat ik het dit keer toch deed. Het was zwaar, maar ook fijn. ‘s Middags lekker rustig aangedaan en ‘s avonds weer op tijd naar bed. Morgen gaan we naar Las Vegas!

We hebben besloten dat we niet meer naar Grand Staircase Escallante gaan. We gaan nu naar de Grand Canyon en gaan een dagje naar Las Vegas toe. We zijn toe aan een bad, een fijne douche en goede bedden. Het is een flinke tocht, dus we zitten veel in de camper. ‘s Middags komen we aan in de Grand Canyon. 2 Jaar geleden hebben we erg lekker gegeten bij een Mexicaan net buiten de Grand Canyon. Op weg daar naartoe zeg ik voor de grap: hij zal wel weer dicht zijn. Björn nog zo: Hetty, hou je mond… en inderdaad, restaurant gesloten. Bij een andere Mexicaan gegeten en het was voortreffelijk! We gaan vroeg naar bed, maar op de een of andere manier kunnen we niet echt slapen.

Dit keer hadden we op tijd gekeken naar een kerk in de buurt. Helaas was er geen KvdN in de buurt, dus gingen we naar de baptistenkerk. Volgens hun website begon de dienst om 11.00 uur. Prettig, we moesten namelijk nog eerst een flink stuk rijden waarvan een stuk door de tunnel in Zion. In Zion is een tunnel waar campers en bussen in het midden moeten rijden, omdat de tunnel niet zo hoog is. Het verkeer van de andere kant wordt dan stopgezet en dan kun je rijden. Björn dacht dat het een grote kerk was (ze hadden een speciale website voor mobieltjes). Ik zei nog: misschien een goede hobbyist. Uiteraard had ik weer gelijk. (de hele vakantie is het zo, dat als ik iets negatiefs zeg dat het dan uitkomt). De parkeerplaats stond vol, maar het was akelig rustig. Bleek dat de gemeente toch had besloten om om 10.30 te beginnen. Hadden ze alleen niet op de website aangepast. Na een goede dienst zijn we teruggereden naar het park. ‘s Middags zijn Björn en Xander lekker gaan wandelen. Ik had alweer hoofdpijn en kon dus weer niet mee. Nu hadden we een erg mooi plekje, weer midden in de natuur. Totaal geen voorzieningen, heerlijke rust. Björn heeft een kampvuur gemaakt en daar hebben we onze braadworsten op gebbqt. Lekkere sla en salade erbij en het was weer goed.

Vandaag gaan we van Bryce Canyon naar Zion NP. We besluiten om dit keer een wat duurdere camping te nemen, we hebben weer was en we kunnen wel wat internet gebruiken. Onderweg eten we weer erg lekker bij een diner. Als toetje had ik een stuk New York cheesecake (enorm groot) en Björn een chocolat brownie sundae. Hij dacht dat het klein zou zijn… hihi. De camping werd in de gids erg goed omschreven, maar viel tegen. Het internet was zo gigantisch traag en na een half uur was de camping ook over hun limiet heen. De laundry was vies en het ergste van alles, Björn sloot de zwartwaterslang verkeerd aan. Met als gevolg dat al het zwarte water (en inhoud) op het zand belandde. De monteur kwam erbij en die vertelde dat dit al tientallen keren was gebeurd. Ze hadden het verkeerd gemarkeerd en daardoor gebeurde het. Nadat de monteur het schoongemaakt had, is hij maar verder gegaan op de hele camping om het goed te markeren. Vandaag op tijd naar bed, morgen gaat de wekker vroeg.

Bryce Canyon, here we are!!! Helaas valt het voor mij gruwelijk tegen. We zouden lekker een trail gaan lopen, maar vanaf de parkeerplaats naar de start van de trail moesten we een stukje omhoog. Dit was zo’n 300 meter lopen en ongeveer 20 meter omhoog. Stelt dus helemaal niks voor, maar mijn hoofd dacht er totaal anders over. Knallende hoofdpijn, het was er weer. Dit is een gevalletje gevolg van de bevalling en had al een maandje of 3 niet opgetreden. Samen met Xander ben ik weer terug gegaan naar de camper en is Björn wel doorgegaan. Hij heeft het wel heerlijk naar zijn zin gehad. Het gevoel dat je niet de canyon in kunt, is confronterend. Gelukkig heb ik 2 supermannen in mijn leven en dat is meer waard dan de canyon! Die dag was het erg lekker weer en daar hebben we wel echt van genoten. Het park is schitterend, zo van een afstandje geniet ik er echt van. Wonderlijk hoe mooi het is!

Capitol Reef NP –> Bryce Canyon NP

Vandaag weer een eind rijden, we gaan naar Bryce Canyon NP!!! Hier zitten we ons allebei al een tijdje op te verheugen. We hebben regelmatig gelezen dat Bryce mooier moet zijn dan de Grand Canyon. We zullen het zien! Het is geen enorme afstand, zo’n 135 mijl. Wat we ons niet gerealiseerd hadden is dat deze tocht dwars door Grand Staircase Escallante gaat. Dit park stond ook nog op onze planning en we zien dat het een erg mooi park is. Maar eerst dus naar Bryce. Ook in Bryce staan we op een camping in het nationale park. Weer een mooi plekje, midden in de natuur. We genieten van de natuur op ons tochtje en gaan lekker op tijd naar bed.

Vandaag blijven we een dagje in Capitool Reef. Het is hier werkelijk waar adembenemend mooi. We besluiten een mooi trail te gaan bewandelen en voor een gedeelte lukt dat ook. Op een bepaald punt gaat de trail naar rechts, alleen zien wij dat niet. We hadden gelezen dat de trail een beetje ruig zou zijn. Dus wij klimmen maar lekker door en denken dat het wel heel ruig is. Lopen we na een tijdje terug, zien we ineens het echte pad liggen en moeten wel lachen. Komen we bij de camper aan, blijkt dat 1 van ons, de grote klep van de camper heeft open laten staan. Iedereen had dus gewoon de kinderwagen en onze koffers kunnen meenemen, maar alles zat er nog in. Prettig dat mensen ook gewoon nog te vertrouwen zijn. We kopen nog 2 scones (koeken) en koffie in een oud huisje en gaan daarna nog een stuk rijden in de camper. De scenicroute is echt heel erg mooi, elke bocht maakt het uitzicht anders. Björn vindt nog een onverhard pad en gaat daarin rijden. We rijden tussen de bergen door en uiteindelijk loopt dat pad dood bij een andere trail voor gevorderden. Björn gaat een eind de bergen in en ik blijf met Xander achter in de camper. Gelukkig komt hij weer veilig beneden en hij heeft echt genoten van de natuur en eventjes alleen zijn.

Monument Valley → Capitol Reef NP

Vandaag zouden we ‘s ochtends nog gaan wandelen in de Valley. Het waaide echter weer hard en het was koud. Zo’n 7 graden celcius. Voor onszelf niet fijn, maar voor Xander helemaal niet. Björn heeft nog wat foto’s gemaakt en toen zijn we maar gauw gaan rijden. Dat was maar goed ook, ze hadden weer veel wind voorspeld. De ritjes naar een ander park zijn altijd erg gaaf. Het landschap is zo anders als dat we gewend zijn. Soms is het een uur lang dezelfde dorre vlakte, soms is het iedere 5 minuten een ander landschap. Xander slaapt lekker veel tijdens het autorijden en anders vermaakt hij zich wel. Vindt hij er echt niks meer aan, dan ga ik lekker bij hem zitten en dan is het probleem ook opgelost. Dit was echter een heerlijk spannend ritje van zo’n 200 mijl. De navigatie is af en toe wat vreemd en wil ons nogal eens offroad sturen. We kwamen een bergpas tegen en campers, groter dan 25 feet mochten er niet op. Gelukkig hadden wij maar een camper van 23 feet en we deden het gewoon… Het was een erg mooi tochtje, zonder asfalt. Eenmaal boven aangekomen dachten we dat we ook nog weer naar beneden moesten, maar dat was niet zo. Een prachtig lange tocht dwars door de natuur. Toen we wegreden hadden we nog ruim een halve tank, maar stilletjes aan begon die wat leger te worden… Björn en ik werden ook stiller en stiller, ons een beetje zorgen te maken of we het wel haalden. Wat we niet verwachten was dat we door de Glen Canyon reden. Op de een of andere manier was daar een verlaten tankstationnetje en hebben we daar kunnen tanken. De laatste 50 mijl zouden we misschien wel hebben kunnen halen, maar dit was wel prettig. Dwars door de canyon, het was echt heel erg mooi. In Capitool Reef vonden we een mooi plekje, midden in het park, tussen de bomen, geen elektriciteit, geen internet, geen wateraansluiting, gewoon niks. Heerlijk!

Vanochtend hebben we een wandeltocht gemaakt tot diep in de canyon. Boven waaide het flink, maar een paar meter naar beneden was het nagenoeg windstil en lekker warm in de zon. Het pad wat we liepen was spectaculair, langs steile rotswanden en diepe afgronden. Halverwege werd het voor Hetty wat te vermoeiend. Xander en ik zijn nog een stuk doorgewandeld. Xanders vreugdekreten waren door heel de canyon hoorbaar. ‘s Middags zijn we weer op pad gegaan, naar Monument Valley. Op de hoogvlakte waar we overheen moesten heerste een zandstorm. Met heftige rukwinden en een zicht van af en toe nog geen twee meter, was het een spannende en vermoeiende autorit. Toen we in de buurt van Monument Valley kwamen begon het te regenen. Hebben wij weer; gaan we naar een van de warmste en droogste gebieden in de VS, stormt en regent het…

Na onze campingplaats geregeld te hebben, zijn we gaan eten in een restaurantje. Het weer klaarde inmiddels wat op en uit het raam van het restaurant ontvouwde zich langzaam het landschap wat we verwachten; dorre vlaktes en steile rotsen zoals je die ziet in western-films en documentaires. Op de camping is weer een laundry, dus de wasjes worden weer gedaan. Xander heeft gisteren zowaar een paar stapjes gedaan aan de hand (begin december liep hij al op de bank en langs de tafel). In de laundry waren een een paar lage boodschappenkarretjes, waar je de was in kunt vervoeren van wasmachine naar droger. Xander achter zo’n karretje gezet en moeders ervoor. Heel interessant vond hij dat en maar lopen. Dus wij zijn trots!

Vanochtend zijn we vroeg terug gereden naar Santa Fe. In Hyde Park was geen internet en geen mobiele dekking, maar in het dal, in Santa Fe wel. Daar hebben we gauw via google een kerk opgezocht. Er was zowaar een Kerk van de Nazarener. Via Google navigatie daar naartoe gereden. We kwamen aan midden in het centrum van de stad. Super toeristisch, commercieel en qua kerken heel erg katholiek. Op de plek waar Google navigatie ons naartoe stuurde was geen Kerk van de Nazarener te bekennen, alleen een hele grote kathedraal. Na nog meer googelen, nog vijf kilometer rijden en een half uur te laat, kwamen we dan uiteindelijk aan bij de enige Kerk van de Nazarener in de weide omtrek; een piepklein, spaanstalig kerkje, dat klaarblijkelijk een uur vroeger dienst had dan normaal. Nou is ons Spaans niet al te best (ahum) en bovendien was de dienst al lang afgelopen toen we aankwamen, dus stapten we onverrichter zake maar weer in de camper. Na een kop koffie en een telefoontje met het thuisfront zijn we maar weer op weg gegaan. We zijn op weg gegaan naar het eerste natuurpark wat we op de planning hadden staan; Canyon de Chelly. De tocht naar het park was vrij zwaar; het was een lang stuk rijden en er stond heel veel wind, waardoor ik moeite had de camper op zijn eigen rijbaan te houden. De zon was al onder toen we aankwamen. We kampeerden op een camping, zo’n 10 mijl het park in. De camping was zeer spartaans. Ik moest het drinkwater in onze camper bijvullen en dat drinkwater kwam uit een grote tank achterop een pickup-truck. Er was geen stromend water, geen riool en geen elektriciteit (gelukkig hebben we tanks voor rioolwater en drinkwater en accu’s in onze camper!). Een vriendelijke Navajo-indiaan wees ons een plekje en hielp met het water. Ondertussen vertelde hij dat hij deze zomer zou gaan trouwen en dan (na 18 jaar) zou stoppen met het runnen van de camping.