Chicago dag 2 (woensdag 27 maart)

Xander was weer vroeg wakker, rond 6.45 uur, het gaat dus de goede kant op!

In de lonely planet hadden we gelezen van een Route 66 restaurant, Lou Mitchells.

Het zou zo’n 1500 meter lopen zijn, maar daar geloven we nu niks meer van!

 

Het was een feest om daar te eten, heel veel bediening, vriendelijke bediening en een Xander die weer alle harten stal. Dit keer bestelden we allebei iets met enorm veel eieren, spek enz. De koffie was goed te drinken, Xander kreeg een bruine boterham en liet daar behoorlijk veel van achter (uiteraard op de grond…). Daarna zijn we naar Lincoln Zoo geweest, maar dat stelde helaas niet zoveel voor. We zijn gewoon te verwend met Blijdorp! ‘s Middags hebben we het lekker rustig aangedaan en ‘s avonds ook. Vandaag was het best koud, het zonnetje brak maar niet door. Op dit moment zijn we allebei behoorlijk gesloopt, Björn nog wat griep en ik gewoon moe van al die nachten.

Oh ja, we zijn Chicago pizza gaan eten bij een restaurantje dat de Chicagopizza heeft uitgevonden. Dit zijn de beroemde deepdish pizza’s. Vorm van een appeltaart (ook qua hoogte) en de smaak was subliem! Bbq chicken pizza zal nooit meer hetzelfde zijn!

Chicago dag 1

Gisteren hebben we een heerlijke dag gehad. Was het maandag hier nog erg koud door de wind, gisteren was het goed vertoeven. Bijna geen wind maar wel een lekker zonnetje.

Onze dag was vroeg begonnen, Xander had last van de jetlag. Wij uiteraard niet, we konden onze slaap wel goed gebruiken. Rond 05.15 was hij toch wel echt wakker. Gelukkig waren we maandagavond vroeg naar bed gegaan. Zo hebben we toch goed kunnen slapen.

We begonnen onze dag met een lekker ontbijt. Björn begon met een vet ontbijt, roerei met ham, spek enz. Ik was braaf aan de havermout met yoghurt. Xander had een lekkere bagel. Het mannetje had het goed naar zijn zin. De gemiddelde Amerikaan is erg vriendelijk tegen kinderen en aangezien Xander naar iedereen lacht, heeft hij met iedereen contact. Het grappige is, dat boodschappen doen voor baby’s hier wel een uitdaging is. Ze hebben maar erg weinig aan fruithapjes (2 soorten en dan ook nog zonder granen) in potje en het is behoorlijk duurder. Wel hebben we een soort van koekjes gevonden met aardbei, appel en granen. Gelukkig vind hij die erg lekker. Maandag in het vliegtuig heeft hij veel borstvoeding gekregen en gisteren wilde hij de schade inhalen. Hij heeft echt enorm zitten eten aan ander spul. Stukken kip, bami, bagel enz. Morgen hebben we de camper en dan gaan we maar even naar een echt grote supermarkt, misschien hebben ze daar wel meer.

We hadden om 10.00 uur afgesproken met Bill, de greeter. Het was een erg sympathieke man en dol op Xander. Hij heeft ons bijna 4 uur door Chicago geleid en ons veel laten zien. We zijn naar de Bean geweest, gemaakt door Escher, heel gaaf en knap. Ook een stuk van Old Town gezien, de gold coast, de Magnificant Mile en nog veel meer.

‘s Middags zijn we nog lekker met z’n drietjes naar Navy Pier geweest, erg toeristisch, maar wel gezellig. Om 17.00 uur waren we weer in het hotel en rond 18.30 sliep Xander. Wij zouden ook een uurtje gaan slapen, maar om 22.15 werd Xander wakker en wij dus ook. Xander kreeg weer eten en wij zijn ook weer verder gaan slapen.

Chicago is een super stad. Het is er schoon, mooi, geen dikke mensen, iedereen is vriendelijk en wil je altijd helpen. Er lijkt ook totaal geen stress te zijn, er is veel verkeer maar wel rustig. Ook voelen we er ons erg veilig, geen gevoel van criminaliteit.Kortom, mochten we ooit nog weer op vakantie gaan naar Amerika en we zijn hier in de buurt, gaan we zeker weer een paar dagen naar Chicago. Vandaag (woensdag) gaan we nog naar de dierentuin en misschien een stuk fietsen langs het meer.

Björn is wel weer opgeknapt, we hebben nu allebei alleen nog last van onze keel, maar dat gaat wel weer over als we in de camper zitten. Zo lang in het vliegtuig is daar natuurlijk niet goed voor. Maar dat komt allemaal wel weer goed.

Vakantie vieren met een klein hummeltje is echt geweldig, ik had me niet voor kunnen stellen dat het zo fijn was. Het is erg fijn om vader en zoon zo bezig te zien. Xander trok al veel naar Björn toe, de laatste maanden, maar nu is het natuurlijk gewoon de hele dag door. En dat geeft mij, als moeder, wel echt een vakantiegevoel. Kortom, ik geniet gewoon enorm van mijn 2 mooie mannen!

Veilig geland en trots op onze kleine man!

Gauw even een berichtje om jullie te laten weten dat we veilig zijn geland. Ons dagje begon vroeg, om 5.50 uur ging de wekker. Uiteraard haalden we maar net op tijd de bus die ons naar Schiphol bracht. Helaas zijn we waarschijnlijk wel onze Bob de Bouwershovel vergeten, misschien dat ie nog ergens in een koffer ligt. Dit was één van de weinige speelgoeddingen waar Xander wat mee deed. Op Schiphol ging alles gelukkig lekker snel. Björn is nog niet opgeknapt, dus die was blij dat hij rustig kon zitten de hele dag. In het vliegtuig hadden we de middenrij tot onze beschikking. We waren er erg blij mee dat we de autostoel mee hadden genomen. Xander vond het wachten in het vliegtuig maar niks en zat te mopperen. Toen we eenmaal de lucht in gingen was het helemaal prima. Zijn oordoppen vond ie maar niks, dus die gingen uit. Na een uurtje viel hij in slaap en heeft 3 uur liggen knorren. Dat betekend dat hij dus zo’n 6 uur wakker is geweest en in die 6 uur heeft hij zich voorbeeldig gedragen. Niet gehuild, wel gemopperd, maar al met al was dat nog geen 10 minuten! We zijn dus erg blij en dit geeft ons wel vertrouwen voor de volgende vluchten.Bij het landen ging het er wat wild aan toe, maar volgens Xander niet wild genoeg.

Bij de douane ging het ook goed, nog geen 5 minuten moeten wachten. Gelukkig hadden we niet al teveel bagage mee, dus alles gewoon meegenomen in de trein. We hebben een fijn hotel, Hotel 71 in Chicago. Dichtbij allerlei mooie attracties.

Op dit moment hebben we alleen nog maar in de trein gezeten, maar we kunnen al wel vertellen dat Chicago een interessante stad is. Morgen hebben we een tour met een Chicago Greeter, een man (bewoner stad) die ons de mooiste plekjes laat zien.

Maar voordat het morgen is, moeten we nog heel wat uurtjes wakker blijven. Het is hier namelijk nog maar 16.25 uur.

Welterusten en tot de volgende keer!

De vakantie is begonnen!!!

Zo, vandaag is eindelijk onze vakantie begonnen. Ruim een jaar over gedroomd, nu werkelijkheid! Vandaag zijn we door Sebastiaan naar het Van der Valk hotel gebracht aan de A4 en meteen weer onze auto mee naar huis genomen. De komende 7 weken woont hij in ons huis, de vogeltjes gezelschap houden.

Rond 17.00 waren we hier, we hebben een ruime, maar eenvoudige kamer. Ook is het een enorm doolhof. Xander en ik zijn gaan zwemmen, Björn wilde nog wat slapen, hij heeft ineens de griep sinds vrijdagmiddag. Zwembad ijskoud, geen babyverschoonplek, kleedhokje griezelig koud, dan Xander maar in een dikke handdoek gewikkeld en zo door het hotel gelopen. Maar Xander had het goed naar zijn zin in het water, dus dat is het wel waard geweest. Nu zo lekker naar bed, morgen gaat de wekker om 06.00 uur!

Groeten,

Hetty

Hoover Dam en Grand Canyon

‘s Ochtends vroeg zijn we uit Las Vegas vertrokken, op naar onze volgende cultuurshock…

Onderweg kwamen we langs de Hoover Dam, een prachtig stukje vooruit denken van de mensen van 75 jaar geleden. Onvoorstelbaar, hoe intelligent dit bouwwerk is. Deze dam levert de energie en water voor zo’n 2,4 miljoen huishoudens!! Het was toen een enorm duur project (crisis in Amerika), maar het  levert zo ontzettend veel op.

10 mijl voordat we bij de dam waren, zagen we een aanbieding voor een helikoptervlucht boven Lake Mead en de Hoover Dam. Aangezien wij nog nooit in een helikopter hadden gevlogen, leek het ons erg leuk om eens te doen. Wat is dat gaaf!. Uit het raampje kijken in het vliegtuig voordat je gaat landen is mooi, maar dit is schitterend. De aardige piloot zei wel tegen Björn dat hij erg scheef (naar links en naar beneden) ging vliegen, maar hij waarschuwde mij niet. Dat voelde mijn maag goed!.  Na een veel te korte vlucht zijn we verder gereden naar de Grand Canyon.

Ons hotel in Williams (uurtje van het National Park af) was bijzonder te noemen. Het hotel stamt uit het jaar 1905, en heeft zo’n 20 kamers. De hoteleigenaar vertelde ons dat we onze eigen hotelkamer mochten uitzoeken, elke kamer in een eigen stijl. Na een minuut of 10 wisten we welke kamer we wilden hebben, de giraffenkamer. Overal stonden of lagen giraffes. Deze kamer had een ingebouwd bad, met douche. We hebben ook kamers gezien met baden op pootjes, zonder douche. Niet zo praktisch, maar wel leuk. Er was ook een kamer in de nederlandse stijl, vol met delftsblauwe prullen. Na een heerlijke maaltijd (pizza, zo groot dat we met z’n 2en de eenpersoons pizza niet opkregen) zijn we lekker gaan slapen.

Om 04.15 ging de wekker, om 5.45 uur moesten we in het National Park zijn. Dat was te vroeg voor ons. We hadden de ‘Smooth Water Float Trip’ geboekt. Eerst hebben we zo’n 2 uur in een bus rondgekacheld door het gebied om bij de Coloradorivier te komen. Na een half uurtje lagen we allebei lekker te slapen. Eenmaal aangekomen bij de rivier, stapten we met 18 anderen op een grote rubberboot. Dit was bij de Glenn Canyon Dam.

We hebben zo’n 3 uur rondgevaren op de rivier, onze gids wist ons erg veel te vertellen. We hebben dan ook erg veel gezien. Ondanks dat het bloedheet was, op de boot was het vaak goed te doen. Ze hadden op de radio gewaarschuwd dat het extreem heet was, zo’n 35 graden Celsius. Op de terugweg (weer in de bus) hebben we ook lekker geslapen!

Voor onze laatste dag in de Grand Canyon hadden we een ‘sunset tour’ geboekt. We moesten al rond 15.00 uur ons verzamelen bij de McDonalds. Onze chauffeur was een bijna gepensioneerd mannetje wat erg veel plezier had in zijn werk. We zijn eerst in een Jeep de bossen door gecrost. De chauffeur had bijna nog meer plezier dan alle toeristen. Hij leek wel de meest beroerde wegen uit te zoeken om daar vol gas door heen te gaan. Ook zijn we op een paar plaatsen gestopt om wat planten te bekijken en te besnuffelen. Na 2,5 uur rijden, gingen we een mooi plekje opzoeken om de zonsondergang te fotograferen. Dit is natuurlijk gelukt…

foto’s volgen later! ons vliegtuig vertrekt bijna… en ik wil graag mee…

San Francisco

Het heeft lang geduurd, maar uiteindelijk zijn we toch in San Francisco aangekomen.

We kwamen ‘s ochtends vroeg op JFK aan, geen tijd voor ontbijt, dus we waren hongerig.

Komt er zo’n mannetje op ons af: San Francisco? Ja. Vlucht is gecanceld, we gaan uw tickets omzetten naar een andere vlucht. Gelukkig waren we nog redelijk vroeg, helaas stond er al een lange wachtrij. Jullie begrijpen dat ze dan bij zo’n balie ontzettend veel personeel inzetten, niet dus.  Ruim een uur later kregen we te horen dat we het beste via Dallas (Texas) konden gaan. In plaats van 14.20 uur aankomst, werd dat 21:50 uur. Zonde van de dag, gelukkig konden we snel onze nieuwe huurauto oppikken. De keuze viel dit keer op een Dodge Avenger R/T. Een grote, luxe, Amerikaanse sportwagen. Mooi detail, de auto was gloedjenieuw, nog maar 48 mijl gereden en 3 dagen daarvoor in de verzekering gegaan!

De volgende dag zijn we vroeg uit de veren gegaan, om de stad te verkennen. Het is ontzettend bizar om daar te rijden. Gelukkig heeft Björn daar alles gereden. Het ene moment ga je honderden meters omhoog, het andere moment (nog geen 10 meter verder) ga je weer enorm naar beneden. Hellingen van 15% zijn geen uitzondering. De eerste dag zijn we naar Fishermans Wharf en Pier 39 gegaan. Natuurlijk hebben we de zeeleeuwen bewonderd, die in de jachthaven bij Pier 39 een uitstekende plek hebben gevonden om te luieren. Op Fishermans Wharf zit een ontzettend leuk museum. In dit museum staan allerlei antieke speelautomaten, zoals een oude Miss Pacman, flipperkasten en draaiorgels. Omdat we een ducktour geboekt hadden, konden we hier niet lang blijven. In Washington hebben we ook een ducktour gedaan, op een oude Duck (amfibisch legervoertuig) door de stad. Captain Mike in Washington DC was ontzettend leuk, deze man was ontzettend niet leuk. De enige die lachte om zijn grappen, dat was hij zelf. Nu is de stad ontzettend mooi, dus we hebben erg genoten.

Op zondag zijn we weer naar de Church of the Nazarene gegaan, ook een kleine gemeente, zo’n 20 leden. Bijzonder aan deze gemeente is dat er bijna besloten is om deze kerk te sluiten. Gelukkig zijn ze er met alle energie weer tegen aan gegaan en is de kerk weer groeiende. Ook bij deze gemeente was het de goede gewoonte om met elkaar te eten na de dienst. In de wijk schuin achter de gemeente was twee weken daarvoor een enorme gasexplosie geweest, die 30 huizen met de grond gelijk heeft gemaakt. Dit kleine clubje mensen zet zich in om die buurt weer op te bouwen. Heel gaaf om te zien!

Alcatraz, was een belevenis, gelukkig mochten wij weer naar buiten en hoefden we niet te zwemmen. We hadden de tour ‘s avonds geboekt, je ziet dan de ondergaande zon. De boottocht terug is dan in het donker (voor zover het daar donker is met alle verlichting in de stad). In de gevangenis zelf, hebben ze een ontzettend gave audiotour. Over veel cellen krijg je exra informatie, wie er gezeten heeft, wat er voorgevallen is. Ook leer je veel over het harde gevangenisleven. Natuurlijk werd er ontkend dat er mensen leven van Alcatraz zijn ontsnapt. Dit was volstrekt onmogelijk. Er zijn echter drie mensen ontsnapt die ze niet meer terug gevonden hebben. Men vermoedt dat ze verdronken zijn.

Uiteraard hebben we ook de Golden Gate Bridge bewandeld, het was ‘s ochtends enorm bewolkt (mistig zoals ze dat daar noemen). Daarom zijn we eerst naar het fort onder de brug gegaan. Hier stonden nog oude kanonnen opgesteld. Ook hebben we nog aan het strand gewandeld.  ‘s Middags was het echter schitterend weer, geen wolkje aan de lucht. Het was dus wel bloedheet, maar erg mooi. Schitterend uitzicht, aan beide kanten. Wel gevaarlijk, fietspad en wandelpad is 1, dus de wielrenners vlogen voorbij.

Helaas was het toen al weer tijd om verder te gaan, we hadden graag nog Alcatraz bij dag gezien. Niet te geloven maar waar, ontzettend veel vogels en mooie natuur!

Haven en Bay Bridge

Bay Bridge en pier

Alcatraz is in de jaren 60 bezet geweest door indianen in een strijd met de regering om eigen land…

Uitzicht vanaf Alcatraz. Gevangenen zagen dit als ze buiten liepen voor recreatie of werk…

Drie gevangen zijn ontsnapt. Za hadden poppen gemaakt die ze in hun bed hadden gelegd. Gedurende de maanden ervoor hebben ze met lepels het beton uitgehakt en van regenjassen vlotten gebouwd. Men denkt dat ze zijn verdronken, maar de lichamen zijn nooit gevonden…

De Golden Gate brug is over Fort Point heen gebouwd. Hiervoor is een kleine extra boog in de constructie opgenomen.

Fort Point.

Golden Gate Bridge.