Bryce Canyon, here we are!!! Helaas valt het voor mij gruwelijk tegen. We zouden lekker een trail gaan lopen, maar vanaf de parkeerplaats naar de start van de trail moesten we een stukje omhoog. Dit was zo’n 300 meter lopen en ongeveer 20 meter omhoog. Stelt dus helemaal niks voor, maar mijn hoofd dacht er totaal anders over. Knallende hoofdpijn, het was er weer. Dit is een gevalletje gevolg van de bevalling en had al een maandje of 3 niet opgetreden. Samen met Xander ben ik weer terug gegaan naar de camper en is Björn wel doorgegaan. Hij heeft het wel heerlijk naar zijn zin gehad. Het gevoel dat je niet de canyon in kunt, is confronterend. Gelukkig heb ik 2 supermannen in mijn leven en dat is meer waard dan de canyon! Die dag was het erg lekker weer en daar hebben we wel echt van genoten. Het park is schitterend, zo van een afstandje geniet ik er echt van. Wonderlijk hoe mooi het is!