Vanochtend hebben we een wandeltocht gemaakt tot diep in de canyon. Boven waaide het flink, maar een paar meter naar beneden was het nagenoeg windstil en lekker warm in de zon. Het pad wat we liepen was spectaculair, langs steile rotswanden en diepe afgronden. Halverwege werd het voor Hetty wat te vermoeiend. Xander en ik zijn nog een stuk doorgewandeld. Xanders vreugdekreten waren door heel de canyon hoorbaar. ‘s Middags zijn we weer op pad gegaan, naar Monument Valley. Op de hoogvlakte waar we overheen moesten heerste een zandstorm. Met heftige rukwinden en een zicht van af en toe nog geen twee meter, was het een spannende en vermoeiende autorit. Toen we in de buurt van Monument Valley kwamen begon het te regenen. Hebben wij weer; gaan we naar een van de warmste en droogste gebieden in de VS, stormt en regent het…

Na onze campingplaats geregeld te hebben, zijn we gaan eten in een restaurantje. Het weer klaarde inmiddels wat op en uit het raam van het restaurant ontvouwde zich langzaam het landschap wat we verwachten; dorre vlaktes en steile rotsen zoals je die ziet in western-films en documentaires. Op de camping is weer een laundry, dus de wasjes worden weer gedaan. Xander heeft gisteren zowaar een paar stapjes gedaan aan de hand (begin december liep hij al op de bank en langs de tafel). In de laundry waren een een paar lage boodschappenkarretjes, waar je de was in kunt vervoeren van wasmachine naar droger. Xander achter zo’n karretje gezet en moeders ervoor. Heel interessant vond hij dat en maar lopen. Dus wij zijn trots!