‘s Ochtends vroeg zijn we uit Las Vegas vertrokken, op naar onze volgende cultuurshock…
Onderweg kwamen we langs de Hoover Dam, een prachtig stukje vooruit denken van de mensen van 75 jaar geleden. Onvoorstelbaar, hoe intelligent dit bouwwerk is. Deze dam levert de energie en water voor zo’n 2,4 miljoen huishoudens!! Het was toen een enorm duur project (crisis in Amerika), maar het levert zo ontzettend veel op.
10 mijl voordat we bij de dam waren, zagen we een aanbieding voor een helikoptervlucht boven Lake Mead en de Hoover Dam. Aangezien wij nog nooit in een helikopter hadden gevlogen, leek het ons erg leuk om eens te doen. Wat is dat gaaf!. Uit het raampje kijken in het vliegtuig voordat je gaat landen is mooi, maar dit is schitterend. De aardige piloot zei wel tegen Björn dat hij erg scheef (naar links en naar beneden) ging vliegen, maar hij waarschuwde mij niet. Dat voelde mijn maag goed!. Na een veel te korte vlucht zijn we verder gereden naar de Grand Canyon.
Ons hotel in Williams (uurtje van het National Park af) was bijzonder te noemen. Het hotel stamt uit het jaar 1905, en heeft zo’n 20 kamers. De hoteleigenaar vertelde ons dat we onze eigen hotelkamer mochten uitzoeken, elke kamer in een eigen stijl. Na een minuut of 10 wisten we welke kamer we wilden hebben, de giraffenkamer. Overal stonden of lagen giraffes. Deze kamer had een ingebouwd bad, met douche. We hebben ook kamers gezien met baden op pootjes, zonder douche. Niet zo praktisch, maar wel leuk. Er was ook een kamer in de nederlandse stijl, vol met delftsblauwe prullen. Na een heerlijke maaltijd (pizza, zo groot dat we met z’n 2en de eenpersoons pizza niet opkregen) zijn we lekker gaan slapen.
Om 04.15 ging de wekker, om 5.45 uur moesten we in het National Park zijn. Dat was te vroeg voor ons. We hadden de ‘Smooth Water Float Trip’ geboekt. Eerst hebben we zo’n 2 uur in een bus rondgekacheld door het gebied om bij de Coloradorivier te komen. Na een half uurtje lagen we allebei lekker te slapen. Eenmaal aangekomen bij de rivier, stapten we met 18 anderen op een grote rubberboot. Dit was bij de Glenn Canyon Dam.
We hebben zo’n 3 uur rondgevaren op de rivier, onze gids wist ons erg veel te vertellen. We hebben dan ook erg veel gezien. Ondanks dat het bloedheet was, op de boot was het vaak goed te doen. Ze hadden op de radio gewaarschuwd dat het extreem heet was, zo’n 35 graden Celsius. Op de terugweg (weer in de bus) hebben we ook lekker geslapen!
Voor onze laatste dag in de Grand Canyon hadden we een ‘sunset tour’ geboekt. We moesten al rond 15.00 uur ons verzamelen bij de McDonalds. Onze chauffeur was een bijna gepensioneerd mannetje wat erg veel plezier had in zijn werk. We zijn eerst in een Jeep de bossen door gecrost. De chauffeur had bijna nog meer plezier dan alle toeristen. Hij leek wel de meest beroerde wegen uit te zoeken om daar vol gas door heen te gaan. Ook zijn we op een paar plaatsen gestopt om wat planten te bekijken en te besnuffelen. Na 2,5 uur rijden, gingen we een mooi plekje opzoeken om de zonsondergang te fotograferen. Dit is natuurlijk gelukt…
foto’s volgen later! ons vliegtuig vertrekt bijna… en ik wil graag mee…