Wakker worden en de oceaan zien, dat leven went volgens mij niet. Bij dit hotel konden we zo aanschuiven aan het ontbijt. Dat was wel lekker. Hier in de restaurantjes zijn volop kinderstoelen beschikbaar, maar zo aan oceaan was geen kinderstoel beschikbaar.

Xander kan de laatste tijd erg goed blijven zitten, dus we zetten hem maar op een gewone stoel en wonderbaarlijk goed gaat het. Op Big Island zijn ze blijkbaar helemaal geen blonde mooie jongetjes gewend, want hij wordt goed verwend met aandacht.

Zo kom je nog eens met mensen in gesprek en praten we even met een vrouw uit Alaska. Nu vindt Björn de tvserie “flying wild Alaska” helemaal gaaf en droomt hij ervan om daar nog eens te vliegen. Blijkt haar man ook piloot te zijn. Van het hotel kunnen we allerlei strandspulletjes lenen (snorkels, parasol, koelbox, plank, handdoeken en strandmatjes). Dat scheelt weer, hoeven we dat niet aan te schaffen en weer achter te laten.

We krijgen het advies om naar een bepaald strandje te gaan zodat we kunnen snorkelen, maar daar is niet te snorkelen. Het water is erg lekker en ik kan je vertellen, elke palmboom ziet er anders uit. Voor mij was een palmboom een palmboom, maar blijkbaar zit er ook nog verschil in. Dit keer palmbomen zonder kokosnoten!

Xander had het goed naar zijn zin. Ook hier heeft hij zand gegeten. Het is hier zo lekker warm, dat zelfs ik een korte broek heb gekocht..