Vanochtend moesten we onze camper inleveren. Hoewel het een fijne camper was, was ik ook wel toe aan een volgend stuk van onze vakantie. Xander zit nog midden in zijn sprongetje, dat maakt het camperrijden ook wel pittig. Gelukkig hoefden we vandaag maar een uurtje te rijden. Helaas was er file… We waren ruim op tijd vertrokken, een uur speling, maar dat was niet genoeg. De verhuurmaatschappij belde nog dat we een half uur later mochten inleveren. Dat zouden we wel redden. Komen we daar aan, blijkt de shuttlebus al weg te zijn en moest er nog een taxi voor ons geregeld worden. Die was er een kwartier later al en toen gingen we! Uiteraard lieten we weer wat achter, we hadden een mooie poster gekocht in Capitool Reef, nou dat is wel minder. Die dag ook een mooie auto uitgezocht, een gewone gezinsauto. Volgens de verhuurder was dat vééél te klein voor onze bagage, maar uiteraard ging dat gemakkelijk. Het was gewoon een irritant mannetje wat zijn targets moest halen, maar ons kreeg hij geen duurdere auto aangesmeerd. Het was een Chevrolet Impala. Björn helemaal gelukkig, dat ding was smal, heel stil en akelig snel! Dat was hij niet meer gewend. Mijn maag is sinds Las Vegas wat gevoelig, dus ik vond het niet zo. ‘s Middags zijn we naar Santa Monica geweest, het einde van de Route 66. Het is een chaotische stad wat betreft verkeer. Het is er ontzettend druk, veel wegwerkzaamheden, maar ach, we hebben vakantie. Ons hotel is acceptabel en we slapen er dan ook wel lekker, maar niet bijzonder.